I Liceum Ogólnokształcące

im. Adama Mickiewicza, ul. Emilii Plater 1, 69-200 Sulęcin
Tradycja i nowoczesność 

I Liceum Ogólnokształcące

im. Adama Mickiewicza, ul. Emilii Plater 1, 69-200 Sulęcin
Nowoczesna hala sportowa 

I Liceum Ogólnokształcące

im. Adama Mickiewicza, ul. Emilii Plater 1, 69-200 Sulęcin
Siłownia na miarę XXI wieku 

I Liceum Ogólnokształcące

im. Adama Mickiewicza, ul. Emilii Plater 1, 69-200 Sulęcin
Siłownia na miarę XXI wieku 

O Szkole

Pierwsze wzmianki o szkole pochodzą z XV w. Na utrzymanie szkoły miejskiej był przeznaczony specjalny podatek bakalarski (w 1591 r. grosz kwartalnie). W 1750 r. mieszkało w Sulęcinie ogółem 2291 mieszkańców, a do szkoły w 1774 r. uczęszczało 196 dzieci. Szkoła dla chłopców mieściła się przy kościele św. Mikołaja (w 1806 r. przy kościele wybudowano nową szkołę ludową - dziś na jej miejscu istnieje Prokuratura Rejonowa). W szkole był rektor i kantor. Osobną szkołą dla dziewcząt opiekował się kościelny. W 1860 r. istniały dwie szkoły prywatne dla dziewcząt i chłopców. Od 1912 r. działała też zimowa szkoła rolnicza - mieściła się przy dzisiejszej ul. Chrobrego. W 1910 r. zakończyła się budowa nowej szkoły przy ul. E. Plater. Była to szkoła średnia. Nieco później zbudowano gmach szkoły ludowej przy ul. Kilińskiego.

W 1945 r. spłonął budynek szkoły ludowej, co spowodowało, że w szkole przy ul. E. Plater funkcjonowały trzy placówki: szkoła podstawowa, gimnazjum i liceum oraz szkołą zawodowa. Szkoły te umieszczono na piętrze budynku po niemieckiej Mittelschule.
Pierwsze po II wojnie światowej nieoficjalne rozpoczęcie roku szkolnego nastąpiło 1 września 1945 r., w roku szkolnym 1947/1948 Zarząd Miejski miasta Sulęcin uzyskał pozwolenie na prowadzenie szkoły, dlatego powołał do życia Miejskie Gimnazjum i Liceum Koedukacyjne im. Adama Mickiewicza. Instrukcja z tego roku wprowadziła w Polsce 11-letnią szkołę ogólnokształcącą, która składała się z 7-letniej szkoły podstawowej i 4-letniego jednolitego programowo liceum ogólnokształcące.

Pierwszym dyrektorem tej szkoły był Bolesław Sulewski (a właściwie wtedy tylko jeszcze pełniącym obowiązki, dyrektorem został w następnym roku). 13 października odbyło się pierwsze posiedzenie Rady Pedagogicznej nowej szkoły. Uczestniczyli w nim obok dyrektora Eufemiusz Terelucha i Zofia Oleszkiewicz. Już w trakcie roku szkolnego do pracy w liceum przybyli: Maria Roszczak, ksiądz Jan Kupczak, Jerzy Zubowski, Antoni Mieliczak i Z. Mrozowiczowa. W tym roku szkolnym ze świadectwem maturalnym szkołę opuściło 10 absolwentów.

W 1946 r. do szkoły uczęszczało 116 uczniów i uczyło w niej 9 nauczycieli. W internacie męskim mieszkało 8 uczniów. W szkole działał samorząd uczniowski, harcerstwo, koło PCK, hufiec Przysposobienia Wojskowego, kółko dramatyczne i historyczno-literackie oraz chór szkolny.

Ważnym wydarzeniem dla tej szkoły była wizytacja z Kuratorium Okręgu Szkolnego Poznańskiego, która miała miejsce od 18 do 20 marca 1947 r. wykazała ona m. in.: Ogółem w gmachu znajduje się 10 sal lekcyjnych, biblioteka, 2 pokoje administracyjne, 2 izby z kuchnią (do celów gospodarczych), pracownia fizyczna z gabinetem, gabinet pomocy naukowych i sala, która może być wyzyskana na pracownię przyrodniczą. Na poddaszu są 2 pokoje i mieszkanie woźnego. W podziemiach kotłownia centralnego ogrzewania, natryski i pompa elektryczna. Do gmachu przylega boisko, gdzie stoją szkolne ustępy i garaż na rowery.

Wizytacja wykazała też istnienie pomocy naukowych, zwłaszcza do chemii, geografii i historii oraz brak tychże do fizyki, w bibliotece było 619 książek (rok później już 980 woluminów). Dobrą ocenę pracy dostał p.Sulewski i grono pedagogiczne. W szkole (w Gimnazjum i Liceum) uczyło się wtedy 154 uczniów. W internacie męskim mieszkało 15 uczniów, a w żeńskim 8 uczennic. Największym problemem był brak podstaw prawnych działania szkoły. Nastąpiło to 2 marca 1949 r., tym samym szkoła stała się państwową i Zarząd Miasta przekazał budynki państwu.

W dniach 27 - 29 października 1948 r. przeprowadzono kolejną wizytację, która wykazała poprawę, jeżeli chodzi o stan sprzętu szkolnego i pomocy naukowych. Natomiast z uwag krytycznych zwraca uwagę zalecenie, aby zwiększyć nacisk na nauczanie języka polskiego i zapoznać młodzież z zasadami marksizmu.

1 września 1950 r. dyrektorem został Bohdan Badurski, którego 7 marca 1951 r. zastąpiła Jadwiga Zarubinowa. W 1951 r. dyrektorem został Zygmunt Schneider, a rok później zastąpił go Zbigniew Kotlarek. Do grona pedagogicznego dołączyli również Bolesław Namedyński i Anna Jancewicz, a rok później Antoni Dereń. 28 września 1954 r. dyrektorem zostaje Aleksandra Jagłowa, z nowych nauczycieli wymienić można Aleksandrę Tarczyńską i Jana Kidę. W 1957 r. po raz pierwszy maturę zdało 33 absolwentów. 1 września 1959 r. dyrektorem zostaje Józef Szulc. W 1961 r. pracę w Liceum rozpoczyna Adolf Czak. W następnym roku nadzór nad szkołą przejmuje Inspektorat Oświaty w Sulęcinie. W 1964 r. mamy nowy rekord - 61 absolwentów zdaje maturę.

9 września 1964 r. Józef Szulc rezygnuje z funkcji, a nowym dyrektorem zostaje Adolf Czak, by 8 stycznia następnego roku przekazać swoje obowiązki Bogusławowi Łukasiewiczowi. W tym roku szkolnym zdaje maturę 81 absolwentów.

W roku szkolnym 1965/1966 powstaje Szkolny Instytut Wiedzy (Przewodniczący Tadeusz Lewaszkiewicz) oraz Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Wietnamskiej. W marcu 1966 roku odbywa się uroczystość 30-lecia pracy nauczycielskiej prof. Sowy, obchodzone są święta: Rewolucji Październikowej, 1-go Maja, agresji niemieckiej na Polskę, powstania Armii Radzieckiej, "wyzwolenie Sulęcina" oraz zjazdu PZPR, wyborów do Sejmu i Rady Narodowej.

W 1968 roku szkole zostaje nadane imię Ludwika Waryńskiego, otrzymuje ona sztandar, następnie zostaje odsłonięte popiersie patrona. Nadanie ma bardzo uroczysty charakter i staje się świętem szkoły.

Od 1 września 1969 r. zostaje ponownie A. Czak, a od stycznia 1970 r. Krystyna Konatkiewicz. W tych latach do pracy w liceum przychodzą m.in.: Władysław Zieńko (absolwent, od 1968 roku pracownik), Daromiła Tracz, Zdzisława Tracz, Wiesława Owecka, Krystyna Adamczyk.

28 stycznia 1972 r. spłonął dach szkoły wraz z aulą. W ramach modernizacji dobudowano od strony wewnętrznej dwa gabinety. 1 września 1974 roku dyrektorem szkoły został Roman Richter. W latach 70. w szkole działa grupa wokalno-instrumentalna, kabaret harcerski, odbywają się Dni Sportu Szkolnego. Powstaje HSPS, który organizuje wyjazdy na obozy do Pogorzelicy. Od 1976 roku odbywają się dni przyjaźni PRL - NRD, działa klub turystyczny "Trep" (opiekun J. Szulc), goszczą znani aktorzy, funkcjonuje Ochotniczy Hufiec Pracy, organizowane są zbiórki surowców wtórnych dla Centrum Zdrowia Dziecka, koncerty zespołów, paździory, Dni Filmu Radzieckiego, studniówki, bale absolwentów. W kronice z tego okresu odnotowano w 1978 roku wizytę w Wędrzynie I sekretarza PZPR Edwarda Gierka.

W latach 80. do pracy przychodzą nauczyciele (często byli uczniowie): Jan Stasiłowicz, Stanisław Szablewski, Urszula Chasiak, Stanisław Kubiak, Jarosław Ugrynowicz, Anna Kubiak, Aleksandra Biernacka. Młodzież jeździ na wykopki, sadzenie lasów czy zbieranie kamieni z pól.

Lata 90. to również zmiany w szkole. W 1992 roku konkurs na stanowisko dyrektora wygrywa dotychczasowy dyrektor Roman Richter. Obchodzone są święta narodowe, zlikwidowano stołówkę, internat, powstaje nowoczesna pracownia komputerowa, wydawane są gazetki szkolne, organizowane imprezy sportowe. Następuje wymiana pokoleń, odchodzą starsi nauczyciele, przychodzą młodsi: Joanna Ziembińska-Kurek, Krystyna Koroza, Monika Pilecka, Anna Jankowiak, Anna Bednarz, Dorota Schmidt, Iwona Grzegorek, Krystyna Maszońska, Joanna Skrzypacz, Elżbieta Przybylska, Dorota Golonka, Dariusz Eichart.

14 października 1995 r. odbyły się uroczystości związane z 50-leciem istnienia szkoły, która ponownie przyjęła imię Adama Mickiewicza. 1 lutego 1997 r. po wygraniu konkursu dyrektorem zostaje Jarosław Ugrynowicz. W 1998 r. w szkole goszczą znani pisarze, politycy: A. Szczypiorski, J. Gross, J. Wierchowicz, A. Wontor, A. Jakubowska. Młodzież uczestniczy w finałach WOŚP, akcji Sprzątania Świata. Patronat nad szkołą obejmuje Wyższa Szkoła Zawodowa z Gorzowa Wielkopolskiego i Uniwersytet Szczeciński.

W 1999 r. powstaje Stowarzyszenie "Nasz Ogólniak", które skupia byłych uczniów, nauczycieli oraz obecnych pracowników szkoły. Organizowane są konferencje naukowe, wydawane publikacje, natomiast głównym celem Stowarzyszenia jest odbudowanie, rekonstrukcja spalonego dachu. Szkoła współpracuje w ramach projektu Sokrates-Comenius ze szkołami w Szwecji, Niemczech oraz Polski.W grudniu obchodzone są Dni Patrona, na które zapraszani są goście ze szkół partnerskich oraz władze lokalne. Odbywają się Walentynki i Połowinki, organizowane są konferencje międzynarodowe, wolontariat oraz zostaje otwarta nowa pracownia komputerowa. W roku szkolnym 1998/1999 w 12 klasach uczy się 457 uczniów i jest 100 maturzystów.

To oni tworzyli tę szkołę, budowali jej oblicze...

14.10.1945 r.     1.09.1969 r.
Bolesław Sulewski     Adolf Czak
       
1.09.1950 r.     styczeń 1970 r.
Bogdan Badurski     Krystyna Konatkiewicz
       
 7.03.1951 r.     1.09.1974 r.
 Jadwiga Zarubinowa     Roman Richter
       
 1.09.1951 r.      1.02.1997 r.
 Zygmunt Szneider      Jarosław Ugrynowicz
       
1.09.1952 r.     3.10.2003 r.
Zbigniew Kotlarek     Danuta Baranowska (p.o.)
       
28.09.1954 r.     19.01.2004 r.
Aleksandra Jagłowa     Stanisław Szablewski
       
1.09.1959 r.     1.09.2007 r.
Józef Szulc     Danuta Baranowska
       
9.09.1964 r.     1.09.2012 r.
Adolf Czak     Jarosław Ugrynowicz
       
8.01.1965 r.     1.09.2015 r.
Bogusław Łukasiewicz     Aleksandra Jasicka

Odwiedza nas 118 gości oraz 0 użytkowników.

414924
Dzisiaj
Wczoraj
W tym miesiącu
Razem
201
884
22305
414924

 Reforma edukacji

Nieodpłatna
pomoc prawna

<< więcej informacji >>

<< godziny przyjęć >>

 

 

 

Bezpłatne badanie
stanu technicznego
pojazdu

PRÓBNA MATURA
Z OPERONEM

KONCERT CHARYTATYWNY